به گزارش وطن شهر و به نقل از شهر، آمفیتئاتر شرقی دریاچه شهدای خلیجفارس در همسایگی چرخوفلکی که زمین را به ستارهها پیوند میداد، غوغایی از جنس شور و زندگی بود.
خانوادههای تهرانی از مناطق مختلف شهر گرد هم آمده بودند تا با دستافشانی و شادی، در جشن عید قربان سهیم شوند و چراغ شادی جمعی که در چندماه اخیر به دلیل شرایط جنگ خاموش و کمفروغ شده بود را بار دیگر با دستانشان روشن کنند.
هیاهوی شادی، همراهی با مجری پرشور برنامه و حضور گرم خانوادهها، نقشی از نشاط جمعی را بر بوم شب ترسیم میکرد؛ نشاطی که پس از روزهای سخت اندوه، دوباره در دلها جوانه زده بود.
بهمن هاشمی، مجری، با اشاره به اینکه شهرداری تهران امشب رویدادی مهم در حوزه توسعه شهری و ارتقای کیفیت زندگی برگزار میکند، بر شعله هیجان مراسم افزود. حضور عروسکهای محبوب، «پنگول» و حضور «خاله مهربانی»، نیز لبخند شادی را بر لبان کودکان نشانده بود.
در کنار سن، المانی حجمی و با شکوه که با پارچهای سیاه پوشانده شده بود در هالهای از رمز و راز، خودنمایی میکرد. در میانه برنامه، پرده از راز آن المان حجمی کنار سن کنار رفت، رونمایی از نسل جدید ایستگاههای دوچرخه؛ سازههایی با طراحی هوشمندانه، شبیه به کلاه کاسکت، به رنگ نقرهای و مشکی.
این رونمایی، همزمان با افتتاح مسیر ۳۷ کیلومتری «تندرستی» بود؛ مسیری که برای منطقه ۲۲، به عنوان یکی از جوانترین مناطق تهران و کانونی برای گردشگری و حملونقل پاک، اهمیتی حیاتی دارد و توسعه زیرساختهای دوچرخهسواری، از موضوعات مورد توجه جدی مدیریت شهری در این دوره بوده است.
تاکنون طرحهایی برای مسیرهای دوچرخهسواری منطقه ۲۲ تدوین شده بود که متأسفانه سالها در بلاتکلیفی رها شده بودند ولی در این دوره مدیریتی، ضمن بازسازی بخشهای فرسوده، تکمیل شبکه ناتمام و اتصال آن به مسیرهای دوچرخهسواری در دستور کار قرار گرفت تا شهروندان شاهد بهرهبرداری از پروژهای با ساختاری کاملاً متفاوت باشند.
همچنین این مسیر با همکاری و تامین مالی سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران با مدیریت پوریا علیمردانی محقق شده، مسألهای که محمدجواد خسروی، شهردار منطقه ۲۲ آن را در جمع خبرنگاران بیان کرد.
خسروی در مراسم افتتاحیه، جزئیات فنی این مسیر ۳۷ کیلومتری را تشریح کرد و گفت: هدف مدیران شهری، توسعه این مسیر تا «لتمان» و ایجاد پیوند میان مسیرهای دوچرخه در مناطق ۲۲، ۵ و ۲ است، که این خود نویدبخش آیندهای روشنتر برای حملونقل پاک در پایتخت است. این مسیر که برای اولین بار در کشور با طراحی و ساختاری متفاوت و نوآورانه شکل گرفته، با ۳۵۵۰ مترمربع آسفالت، ۶۸۰۰ متر طول جدولگذاری، ۷۰۰ مترمکعب بتنریزی و ۲۲۰۰ مترمربع کفپوش اجرا شده است. این مسیر در ۱۲ معبر درجه دو و ۳ معبر درجه سه احداث شده است.
او همچنین به جنبههای نوآورانه پروژه در زمینه ایمنی و هدایت دوچرخهسواران اشاره داشت و بیان کرد: نصب ۵۳۰ تابلوی مخصوص دوچرخه، ۶ تابلوی هدایت مسیر بالاسری، ۸۰ استوانه ترافیکی، ۱۲۰ تابلوی توقف ممنوع و ۴۰ عدد چشمگربهای. علاوه بر این، ۹۷ هزار مترمربع بستر خطکشی، ۳۱۴۰ عدد نوشتار «آهسته»، «احتیاط» و کفنویس دوچرخه به همراه لوگو، و ۱۱۰ هزار متر طول خط لبه محوری اجرا شده است. این جزئیات، همگی نشان از توجه عمیق به ایمنی و تجربهی لذتبخش برای تمام کاربران مسیر دارد.
پس از مراسم رونمایی، با اشتیاقی وصفناپذیر به سمت مسیر افتتاح شده راه افتادم. این مسیر، که از بوستان جوانمردان آغاز میشد، با بادکنکهای، سبز، قرمز و سفید رنگارنگ شده بود و نویدبخش تجربهای دلنشین بود. روز نخست بود، اما استقبال از مسیر شگفتانگیز.
به محض قرار گرفتن روی زین دوچرخه، حس متفاوتی از شهر را تجربه کردم؛ گویی دیوارهای بلند و شلوغی شهر کنار رفت و فضایی باز و پر از زندگی پیش رویم گشوده شد. تجربهای بود که هوای پاک و عطر دلانگیز طبیعت را به ریههایم هدیه داد.
از کنارم دوچرخهسوارانی تنها عبور میکردند که گویی در دنیای خود غرق بودند و روحشان با رکاب زدن آزاد میشد. در سوی دیگر، خانوادههایی را میدیدم که با لبخند و همدلی، همگام با هم رکاب میزدند؛ پدر و مادرانی که با صبر و حوصله، کودکانشان را همراهی میکردند و صحنههای زیبایی از زندگی خانوادگی را به نمایش میگذاشتند.
اگر دوچرخه شخصی همراه نداشتید، جای نگرانی نبود. ایستگاههای جدید دوچرخه، با دریافت ۲۰۰ هزار تومان و یک کارت شناسایی به عنوان ضمانت، آماده کرایه دوچرخه بودند. مبلغی که برای یک ساعت استفاده کافی و با شارژ اعتباری به راحتی قابل تمدید است. همین سادگی و در دسترس بودن، جذابیت مسیر را دوچندان میکرد.
هر پیچ جاده، هر شیب ملایم، هر تونل سبز از درختان، داستانی از طبیعت و شهری سرزنده را روایت میکرد. گاه صدای خنده کودکان در هوا میپیچید و گاه سکوت دلنشین طبیعت، تنها همراه رکابزنان بود.
در میان دوچرخهسواران، تنوع جالبی دیده میشد. برخی مجهز به کلاه ایمنی و لباسهای ورزشی حرفهای بودند، گویی برای یک مسابقه آماده شدهاند. برخی دیگر، با ظاهری سادهتر و بدون تجهیزات خاص، صرفاً برای تفریح و لذت بردن از هوای تازه رکاب میزدند. اما نکته مشترک همه، ابراز رضایت عمیق از تردد در مسیر تندرستی بود.
مسیر «سرزندگی» از میان ۲۶ ایستگاه اتوبوس، ۳ پایانه اتوبوسرانی (چیتگر، وردآورد، ایرانخودرو) و ۳ پایانه تاکسیرانی (المپیک، وردآورد، ایرانخودرو) عبور میکرد و دسترسی به ایستگاههای مترو چیتگر، ایرانخودرو و وردآورد را نیز فراهم میآورد، که این نشان از یکپارچگی و هوشمندی در طراحی شهری دارد.
صدای زنگ دوچرخهها، گاه با صدای پرندگان در هم میآمیخت و گاه با قهقهه شاد کودکان در خانوادهها، هارمونی دلنشینی را میساخت. هر پیچ جاده، هر شیب ملایم و هر منظره تازه، داستانی از طبیعت و شهری سرزنده را روایت میکرد.
مسیر، مسیری پر فراز و نشیب و در عین حال دلنشین بود؛ از بوستان جوانمردان که با سبزی دلانگیزش خودنمایی میکرد، به سمت خرگوشدره کشیده شد و سپس ما را به آغوش جنگل چیتگر سپرد و نهایتاً به منظره باشکوه دریاچه شهدای خلیجفارس ختم شد. جایی که وسعت آب و آسمان، خستگی را از تن بیرون میکرد و آرامشی عمیق را به جان هدیه میداد. مسیری که زمان طی شدن آن بستگی به سرعت رکاب زدن و میزان توقفها دارد. برخی هم میانه راه باز میگشتند و توان رسیدن به خط پایان را نداشتند.
این مسیر، صرفاً یک جاده نبود؛ بلکه فضایی برای نفس کشیدن، برای ارتباط با طبیعت و برای یافتن سلامتی در دل هیاهوی شهر بود. طراحی هوشمندانه مسیر، با عبور از نزدیکی ایستگاههای حملونقل عمومی، دسترسی آسان را برای همگان فراهم کرده بود و این خود، گامی بلند در جهت ترویج فرهنگ دوچرخهسواری در پایتخت است. همچنین این مسیر، نه فقط یک دستاورد عمرانی، بلکه نمادی از اراده مدیریت شهری برای ارتقای کیفیت زندگی و ساختن شهری سالمتر و شادابتر است.
