چه کسی آماده مرگ باشد، آقای زاکانی؟

سپیده سعیدی نوشت: صبح‌ روزی که برای شیمی درمانی از خانه بیرون می‌آیم، (مثل امروز) دخترم من را از زیر قرآن رد می‌کند. بارها نام خدا را تکرار می‌کنم تا سخت نگذرد. با ترس و اضطراب و استرس از خانه بیرون می‌روم اما گویا آقای زاکانی و برخی از همکاران او در شهرداری تهران برای من و امثال من تدبیری دیگر اندیشیده‌اند.