به گزارش وطن شهر و به نقل از ایسنا، ‘مهدی پیرهادی با اشاره به راهکارهای اثرگذار و سریع در کاهش آلودگی هوای پایتخت، اظهارکرد: واقعیت این است که کنترل ناوگان فرسوده و اجرای معاینه فنی واقعی، یکی از مهمترین اقدامات فوری برای کاهش آلودگی هواست. معاینه فنی نباید صوری یا صرفاً به یک برچسب کاغذی محدود شود؛ آنچه اهمیت دارد پایش واقعی میزان آلایندگی خودروها در شرایط رانندگی است.
وی ادامه داد: تجربه شهرهای مشابه تهران نشان میدهد اجرای دقیق این اقدام میتواند کاهش ۲۰ تا ۳۰ درصدی انتشار کربن مونوکسید و ترکیبات آلی فرار را به دنبال داشته باشد.
پیرهادی با تأکید بر نقش ترافیک در تشدید آلودگی هوا، افزود: مدیریت تقاضای سفر و کاهش ترافیک از طریق سیاستهایی مانند کاهش سرعت، اجرای طرحهای محدوده کمانتشار، توسعه حملونقل عمومی پاک، مدیریت هوشمند چراغهای راهنمایی و رانندگی و همچنین ممنوعیت تردد خودروهای فرسوده در روزهای پایداری جوی، اثر مستقیم بر کاهش انتشار لحظهای آلایندهها دارد.
رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران با اشاره به نقش صنایع در روزهای وارونگی هوا، گفت: در این شرایط نباید صرفاً به تعطیلی فکر کرد، بلکه لازم است ظرفیت فعالیت صنایع و نوع سوخت مصرفی آنها در روزهایی که هوای تهران توان پذیرش آلودگی را ندارد، مدیریت و تنظیم شود.
وی یکی از خلأهای جدی تهران را کنترل انتشار ترکیبات آلی فرار دانست و افزود: کاهش فوری VOC از جایگاههای سوخت، انبارهای نفت و مرحله بارگیری تانکرها تا توزیع در جایگاهها، میتواند سریعترین اثر را بر کاهش آلودگی هوا را داشته باشد؛ موضوعی که در تهران هنوز بهطور جدی دنبال نشده است.
پیرهادی با اشاره به تجربه کشورهای اروپایی و آمریکا تصریح کرد: کاهش آلودگی هوا در این کشورها حاصل اقدامات مقطعی نبوده، بلکه نتیجه دههها قانونگذاری سختگیرانه، اجرای دقیق و نظارت مستمر است. در آمریکا نیز استانداردهای آلایندگی خودروها هر چند سال، سختتر شده و خودروسازان مجبور به استفاده از فناوریهای نوین شدهاند.
وی در پایان تأکید کرد: تهران با مشکلاتی مانند اقلیم خشک، پایداری جوی، فرسودگی ناوگان، کمبود فناوری، اجرای ضعیف قوانین و ضعف نظارت میدانی مواجه است؛ بنابراین نسخه «راهحل سریع» به تنهایی پاسخگو نیست. تهران نیازمند مدیریت علمی کیفیت هواست، نه تصمیمهای دفعی. اقدامات کوتاهمدت فقط زمانی مؤثر خواهند بود که همراه با اجرای واقعی و تقویت نظارت بر قوانین باشند، چرا که مطالعات بینالمللی نشان میدهد اجرای قانون از خود قانون مهمتر است و این دقیقاً یکی از ضعفهای جدی ماست.
